November 2013

Sawadi ka , dat betekent hallo in het thais. Dat lijkt natuurlijk makkelijk zo op het eerste gezicht maar hieronder staat hetzelfde alleen dan in thai : สวัสดี . Zoals je kan zien zijn we weer helemaal terug in de schoolbanken om het thaise ABC te leren .
Het valt niet mee maar het lezen en schrijven is nog het makkelijkste van het hele verhaal. Het wordt pas moeilijk als we gaan praten omdat de toonhoogtes bepalen wat je eigenlijk bedoelt . Ik vertelde laatst aan iemand dat ik een paard had gekocht voor mijn dochter terwijl ik bedoelde een hond . Ach ja het is allebei hetzelfde woord alleen de toon is iets anders.
We zijn nu 6 maanden in Thailand en het waren 6 maanden van wennen en aanpassen. Vooral ik heb veel last gehad van mijn gezondheid en heb vele malen verkeerde diagnoses te horen gekregen die veel stress en spanning met zich mee hebben gebracht . Nu kan ik zeggen dat ik gezond ben en ook mijn schildklier was dus verkeerd bepaald.
Als je in een vreemd land woont waar je de taal niet spreekt en er anders uitziet dan de mensen om je heen kan je je soms erg alleen voelen en wordt je erg bepaald bij wie je bent en met wie je bent . We hebben de afgelopen maanden een ander braziliaans gezin mogen leren kennen die rond dezelfde tijd als ons hier zijn aangekomen en dus door dezelfde fases heen gaan als ons . Hun hebben de afgelopen 10 jaar in Mongolie gewoond en gewerkt . Het is fijn om mensen om je heen te hebben met wie je een vriendschap op kan bouwen en herkenning kan vinden .
3 weken geleden was mijn vader hier op bezoek om eens het land te bekijken waar zijn dochter nu weer was beland . Het was een enorm goede tijd waarin we ook met mijn vader veel hebben mogen delen en het heeft ook een stukje rust mee gebracht vooral ook voor Noemi . Ze zag dat het niet uit maakte waar ze woont, opa kan altijd langskomen . Dus we zitten niet aan het einde der aarde voor haar gevoel haha .
Noemi heeft nog wel heimwee naar Brazilie , ze praat nog veel over haar vriendjes daar en haar schooltje. Ook ik heb goede dagen en slechte dagen . De grap is dat we aan het begin dachten dat Hannah en Edu degene zouden zijn met cultuurschok en moeilijk vinden , maar het blijkt andersom . Wilt u dit ook echt meenemen in u gebed , we hebben het echt nodig .
Tijdens het verblijf van mijn vader hebben ook de ouders van Eduardo besloten dat ze willen komen . Dit is een groot wonder omdat ze nog geen eens een paspoort hebben en nooit hebben uitgesproken dat ze dit zouden willen gaan doen . Het begon eigenlijk met het verhaal dat Noemi ze echt erg miste en ja dan gaat het hart van oma Maria harder slaan en opeens binnen een paar weken was alles geregeld. Ze zullen 1 januarie aankomen in Bangkok , waar we ze met het hele gezin gaan ophalen en dan een paar daagjes met hun naar strand op vakantie . Dan zullen we naar Chiang Rai vliegen( waar wij wonen ) en dan blijven ze tot 26 januarie .
We hebben er erg zin in , maar ik kan ook alweer tegen het afscheid opzien haha, gek he ! Het afscheid met mijn eigen vader was ook echt een drama , ik was echt over mn toeren ….. maar dat betekent alleen maar hoe goed onze tijd samen was denk ik dan maar .
We wensen iedereen voor nu een gezellig Sinterklaas feest en voor de kerst horen jullie zeker nog wat van ons.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *